چه استانداردهایی قندیل‌های ضد انفجار برای مناطق خطرناک در محل کار را تعریف می‌کنند؟

محیط‌های صنعتی چالش‌های منحصربه‌فردی را در زمینه تجهیزات روشنایی ایجاد می‌کنند، به‌ویژه در مناطقی که به‌عنوان مناطق خطرناک طبقه‌بندی شده‌اند و ممکن است حاوی گازهای قابل اشتعال، بخارات یا ذرات غبار قابل اشتعال باشند. انتخاب دستگاه‌های روشنایی مناسب برای ایمنی و کارایی عملیاتی از اهمیت بالایی برخوردار می‌شود. درک استانداردهای سخت‌گیرانه‌ای که به فلش‌لایت‌های ضدانفجار اعمال می‌شوند، به مدیران تأسیسات، هماهنگ‌کنندگان ایمنی و کارگران صنعتی کمک می‌کند تا تصمیمات آگاهانه‌ای در مورد راه‌حل‌های روشنایی محافظتی که می‌توانند در محیط‌های بالقوه پرخطر به‌طور ایمن کار کنند، اتخاذ نمایند.

درک طبقه‌بندی مناطق خطرناک

سیستم‌های طبقه‌بندی منطقه‌ای

پایه‌گذاری انتخاب فانوس‌های قابل انفجار مناسب با درک نحوه طبقه‌بندی مناطق خطرناک بر اساس استانداردهای بین‌المللی آغاز می‌شود. کمیسیون الکتروتکنیک بین‌المللی سیستم‌های طبقه‌بندی منطقه‌ای را تعیین می‌کند که مناطق را بر اساس فراوانی و مدت زمان حضور اتمسفر انفجاری دسته‌بندی می‌کند. منطقه ۰ نواحی را نشان می‌دهد که در آن‌ها اتمسفر انفجاری به‌طور مداوم یا برای دوره‌های طولانی وجود دارد، در حالی که منطقه ۱ مکان‌هایی را نشان می‌دهد که در آن‌ها اتمسفر انفجاری احتمال وقوع در شرایط عادی عملیاتی را دارد. منطقه ۲ شامل نواحی‌ای است که در آن‌ها اتمسفر انفجاری در شرایط عادی عملیاتی احتمال وقوع ندارد و تنها برای دوره‌های کوتاهی وجود دارد.

این طبقه‌بندی‌ها به‌طور مستقیم بر نوع چراغ‌های قابل انفجاری که می‌توانند به‌صورت ایمن در هر منطقه‌ای استفاده شوند، تأثیر می‌گذارند. تجهیزاتی که برای کاربردهای منطقهٔ ۰ طراحی شده‌اند، باید سخت‌ترین الزامات ایمنی را برآورده کنند، از جمله اصول ایمنی ذاتی که تضمین می‌کنند هرگونه انرژی الکتریکی آزادشده زیر آستانهٔ اشتعال باقی بماند. درک این طبقه‌بندی‌ها امکان انتخاب صحیح تجهیزات روشنایی را فراهم می‌سازد تا ضمن حفظ ایمنی عملیاتی، روشنایی کافی برای انجام وظایف حیاتی در محیط‌های بالقوه خطرناک نیز تأمین گردد.

استانداردهای طبقه‌بندی آمریکای شمالی

تسهیلات آمریکای شمالی از سیستم طبقه‌بندی متفاوت اما موازی‌ای پیروی می‌کنند که توسط انجمن ملی حفاظت از آتش (NFPA) و سایر نهادهای نظارتی تعیین شده است. مکان‌های کلاس I شامل گازها یا بخارات قابل اشتعال هستند، در حالی که مناطق کلاس II حاوی غبارهای قابل اشتعال می‌باشند و مکان‌های کلاس III دارای الیاف یا ذرات قابل اشتعال (مانند پرزها یا ذرات ریز پراکنده) هستند. در هر کلاس، تقسیم‌بندی‌ها (Division) احتمال وقوع شرایط خطرناک را با جزئیات بیشتری مشخص می‌کنند؛ به‌طوری‌که Division 1 مناطقی را نشان می‌دهد که در عملیات عادی شرایط خطرناک وجود دارد، و Division 2 مناطقی را نشان می‌دهد که چنین شرایطی تنها در شرایط غیرعادی رخ می‌دهد.

انتخاب چراغ‌های قابل انفجار‌گیر (ضد انفجار) باید مطابق با این طبقه‌بندی‌های خاص انجام شود تا از انطباق با مقررات ایمنی محلی و الزامات بیمه اطمینان حاصل شود. سازندگان معمولاً مستندات دقیقی ارائه می‌کنند که مشخص می‌کند محصولات آنها با چه طبقه‌بندی‌هایی سازگان دارند؛ این امر به مدیران تأسیسات امکان می‌دهد تا قابلیت‌های تجهیزات روشنایی را با سطوح واقعی خطر در محیط کار تطبیق دهند، در عین حال انعطاف‌پذیری عملیاتی و ایمنی کارگران نیز حفظ شود.

استانداردها و مجوزهای بین‌المللی ایمنی

انطباق با دستورالعمل ATEX

دستورالعمل ایتکس اروپایی، الزامات جامعی را برای تجهیزاتی که قرار است در محیط‌های بالقوه انفجاری مورد استفاده قرار گیرند، تعیین می‌کند و به‌طور مستقیم بر طراحی و گواهی‌دهی چراغ‌های قوه ضدانفجار عرضه‌شده در کشورهای عضو اتحادیه اروپا تأثیر می‌گذارد. این دستورالعمل اصول خاصی را در زمینه طراحی، رویه‌های آزمون و الزامات اسنادی وضع می‌کند که سازندگان باید پیش از ورود قانونی محصولات به بازار اروپا، آن‌ها را برآورده سازند. چراغ‌های قوه ضدانفجار مورد تأیید ATEX تحت آزمون‌های دقیق و سخت‌گیرانه‌ای قرار می‌گیرند تا توانایی آن‌ها در جلوگیری از منابع اشتعال در شرایط مختلف کاری اثبات شود.

رعایت استانداردهای ATEX شامل چندین مفهوم حفاظتی است، از جمله ایمنی ذاتی، پوشش‌های ضد انفجار و اقدامات افزایش‌یافته ایمنی. هر یک از این روش‌های حفاظتی جنبه‌های مختلفی از پیشگیری از انفجار را پوشش می‌دهند و اطمینان حاصل می‌کنند که چراغ‌های قوه ضد انفجار با استاندارد می‌توانند در طبقه‌بندی‌های مختلف مناطق خطرناک به‌صورت ایمن کار کنند، در عین حال عملکرد قابل اعتمادی را تحت شرایط صنعتی سخت‌گیرانه حفظ نمایند.

طرح بین‌المللی گواهینامه‌دهی IECEx

طرح گواهینامه‌دهی محیط‌های انفجاری کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک (IECEx) استانداردهایی را ارائه می‌دهد که به‌صورت جهانی شناخته شده‌اند و برای چراغ‌های قوه ضد انفجار و سایر تجهیزات الکتریکی مورد استفاده در مناطق خطرناک تعیین شده‌اند. گواهینامه IECEx با ایجاد توافق‌نامه‌های شناخت متقابل بین کشورهای مشارکت‌کننده، به تسهیل تجارت بین‌المللی کمک می‌کند و نیاز به آزمون‌های تکراری را کاهش داده، در عین حال استانداردهای ایمنی یکسانی را در بازارها و حوزه‌های نظارتی مختلف حفظ می‌نماید.

محصولات یاتاقان‌های دارای نشان‌های ارزیابی IECEx، تحت ارزیابی جامع آزمایشگاه‌های معتبر قرار گرفته‌اند و انطباق خود با استانداردهای بین‌المللی ایمنی در کاربردهای محیط‌های انفجاری را نشان داده‌اند. این فرآیند ارزیابی شامل بررسی طراحی، آزمون نوع، ارزیابی سیستم کیفیت و فعالیت‌های نظارتی مستمر می‌شود که انطباق پیوسته را در طول دوره عمر محصول تضمین می‌کنند. برای سازمان‌هایی که در چندین مکان بین‌المللی فعالیت می‌کنند، انتخاب چراغ‌های قوه ضد انفجار محصولات دارای گواهینامه IECEx، فرآیند تأمین را ساده‌تر می‌کند و همزمان ایمنی یکسانی را در سراسر عملیات جهانی تضمین می‌نماید.

شرایط طراحی فنی

اصول ایمنی ذاتی

ایمنی ذاتی یکی از مؤثرترین روش‌های حفاظت برای چراغ‌قوه‌های ضدانفجار محسوب می‌شود و تضمین می‌کند که مدارهای الکتریکی در شرایط عادی یا خطا نمی‌توانند انرژی کافی برای اشتعال اتمسفرهای انفجاری آزاد کنند. این رویکرد شامل طراحی دقیق مدار است که پارامترهای الکتریکی مانند ولتاژ، جریان و انرژی ذخیره‌شده را به سطوحی پایین‌تر از آستانه‌های اشتعال برای گروه‌های گازی و رده‌های دمایی خاص محدود می‌کند. چراغ‌قوه‌های ضدانفجار با ویژگی ایمنی ذاتی معمولاً شامل مقاومت‌های محدودکننده جریان، سدّهای محدودکننده انرژی و ابزارهای حفاظتی در برابر جریان خطا هستند که حتی در صورت خرابی اجزا نیز از آزاد شدن انرژی خطرناک جلوگیری می‌کنند.

اجراي امنيت ذاتي نيازمند تحليل جامع سيستم است که نه‌تنها چراغ قوه را بلکه تجهيزات مرتبط با آن از جمله شارژر باتري‌ها، ايسكاي‌هاي شارژ و هرگونه اتصال خارجي را نيز در بر مي‌گيرد. اين رویکرد جامع اطمینان حاصل مي‌کند که کليه سيستم روشنائي داراي ويژگي‌هاي امنيت ذاتي باشد و منابع احتمالي اشتعال را در سرتاسر زنجيره عملیاتی جلوگیری کند، در عين حال که روشنائي قابل اعتمادي براي وظايف صنعتي حساس فراهم مي‌سازد.

استانداردهای حفاظت پوسته

چراغ‌های قابل اشتعال‌زدایی معمولاً از طراحی‌های محکم پوسته استفاده می‌کنند که هرگونه انفجار داخلی را در خود محصور می‌سازند و از گسترش شعله به اتمسفرهای انفجاری خارجی جلوگیری می‌کنند. این پوسته‌های ضد شعله باید فشار ناشی از انفجار داخلی را بدون وقوع شکست ساختاری تحمل کنند و در عین حال، یک مسیر شعله با دقت طراحی‌شده را حفظ نمایند تا گازهای خروجی را تا زیر دمای اشتعال خنک کنند. طراحی و ساخت چنین پوسته‌هایی مطابق با الزامات ابعادی مشخصی، مشخصات مواد و رویه‌های آزمون تعیین‌شده است که قابلیت محصورسازی انفجار را تحت شرایط مختلف کاری تأیید می‌کنند.

رتبه‌بندی‌های حفاظت از محیط زیست، نیازمندی‌های طراحی ضدانفجار را تکمیل می‌کنند؛ زیرا اطمینان حاصل می‌شود که پوشش‌ها در برابر نفوذ گرد و غبار، نفوذ رطوبت و ضربات مکانیکی که ممکن است ایمنی یا عملکرد عملیاتی را به خطر بیندازند، مقاوم باشند. چراغ‌های قوه ضدانفجار با کیفیت بالا معمولاً دارای رتبه‌بندی حفاظتی IP67 یا IP68 هستند که نشان‌دهنده محافظت کامل در برابر نفوذ گرد و غبار و مقاومت در برابر غوطه‌وری در آب تحت شرایط مشخص‌شده است.

روش‌های آزمون و گواهی

نیازمندی‌های آزمایشگاهی

گواهی‌نامه‌دهی قابلیت انفجارپذیری چراغ‌های قوه شامل آزمون‌های گسترده‌ای در آزمایشگاه است که جنبه‌های مختلف ایمنی را تحت شرایط کنترل‌شده‌ای بررسی می‌کند که محیط‌های خطرناک واقعی را شبیه‌سازی می‌کنند. رویه‌های آزمون شامل ارزیابی منبع اشتعال است؛ به‌طوری‌که چراغ‌های قوه مورد ارزیابی قرار می‌گیرند تا مشخص شود آیا در شرایط عادی و ناسالم می‌توانند مخلوط‌های خاصی از گاز و هوا را اشتعال دهند یا خیر. آزمون دما تأیید می‌کند که دمای سطحی چراغ‌ها زیر آستانهٔ اشتعال خودبه‌خودی برای گروه‌های گازی مربوطه باقی می‌ماند، در حالی که آزمون مکانیکی یکپارچگی پوسته را تحت شرایط ضربه، لرزش و تنش‌های محیطی ارزیابی می‌کند.

آزمون ایمنی الکتریکی شامل اندازه‌گیری مقاومت عایق، تأیید استحکام دی‌الکتریک و ارزیابی اتصال حفاظتی می‌شود تا اطمینان حاصل شود که چراغ‌های قوه ضدانفجار در شرایط مختلف کاری، ایمنی الکتریکی خود را حفظ می‌کنند. این رویه‌های جامع آزمون، شواهد عینی از عملکرد ایمنی فراهم می‌کنند و هم‌زمان هر گونه نقص طراحی را که ممکن است در کاربردهای واقعی در محیط کار، توانایی محافظت در برابر انفجار را تحت تأثیر قرار دهد، شناسایی می‌نمایند.

تضمین کیفیت و نظارت

فعالیت‌های جاری تضمین کیفیت اطمینان حاصل می‌کنند که چراغ‌قوه‌های ضد انفجارِ گواهی‌شده، عملکرد ایمنی یکنواختی را در طول چرخه تولید خود حفظ می‌کنند. نهادهای صدور گواهی، بازرسی‌های نظارتی منظمی از تسهیلات تولیدی انجام می‌دهند و سیستم‌های مدیریت کیفیت، فرآیندهای تولید و رویه‌های آزمون را برای اطمینان از تطابق مستمر با استانداردهای مربوطه بررسی می‌کنند. این فعالیت‌های نظارتی ممکن است شامل مشاهده آزمون نمونه‌های تولیدی، بررسی سوابق کیفیت و ارزیابی هرگونه تغییر طراحی که بتواند بر عملکرد ایمنی تأثیر بگذارد، باشد.

تولیدکنندگان چراغ‌های قوی ضدانفجار باید مستندات دقیقی از مشخصات طراحی، نتایج آزمون‌ها و رویه‌های کنترل کیفیت را برای حفظ گواهینامه و انطباق با مقررات نگهداری کنند. این مستندات امکان پیگیری اجزای حیاتی از نظر ایمنی را فراهم می‌سازد و در عین حال شواهدی از انطباق مستمر با استانداردهای ایمنی در حال تکامل و الزامات نظارتی در سطح مناطق مختلف بازار ارائه می‌دهد.

ملاحظات خاص کاربرد

صنایع نفت و شیمیایی

تاسیسات تصفیه نفت و فرآیندهای شیمیایی به دلیل وجود مواد قابل اشتعال متنوع با ویژگی‌های اشتعال‌پذیری متفاوت، محیط‌های بسیار چالش‌برانگیزی برای استفاده از چراغ‌قوه‌های ضدانفجار ایجاد می‌کنند. این تاسیسات اغلب حاوی چندین منطقه خطرناک با گروه‌های گازی و رده‌های دمایی مختلف هستند که نیازمند تجهیزات روشنایی هستند که بتوانند به‌صورت ایمن در طیف گسترده‌ای از طبقه‌بندی‌های مناطق خطرناک کار کنند. انتخاب چراغ‌قوه‌های ضدانفجار مناسب باید با در نظر گرفتن گروه‌های گازی خاص موجود در هر منطقه انجام شود و به‌ویژه در کاربردهای مربوط به هیدروژن، که نیازمند اقدامات ویژه جلوگیری از اشتعال هستند، توجه ویژه‌ای صورت گیرد.

ماهیت خورنده‌ی بسیاری از محیط‌های شیمیایی نیز بر انتخاب چراغ قوه تأثیر می‌گذارد و لزوم استفاده از مواد و پوشش‌هایی را ایجاد می‌کند که در برابر حمله‌ی شیمیایی مقاوم بوده و در عین حال یکپارچگی محافظت انفجاری را حفظ کنند. ساختار فولاد ضدزنگ، مواد پلیمری تخصصی و پوشش‌های محافظ، به اطمینان از قابلیت اطمینان بلندمدت چراغ‌های قوه ضدانفجار در محیط‌های شیمیایی خشن کمک می‌کنند و همزمان با رعایت استانداردهای ایمنی را در طول کل دوره‌ی عملیاتی آن‌ها تضمین می‌نمایند.

معادن و عملیات زیرزمینی

عملیات معدن‌کاری زیرزمینی، چالش‌های منحصربه‌فردی را برای چراغ‌های قوه انفجارگیر ایجاد می‌کند، زیرا در فضاهای محدود و با تهویه محدود، احتمال وجود گاز متان، غبار زغال‌سنگ و سایر مواد قابل اشتعال وجود دارد. چراغ‌های قوه انفجارگیر مورد تأیید برای معدن باید الزامات اضافی مربوط به حفاظت در برابر غبار، استحکام مکانیکی و نشان‌گذاری‌های تخصصی را که شناسایی و نگهداری آن‌ها را در محیط‌های زیرزمینی تسهیل می‌کند، برآورده سازند. این چراغ‌ها اغلب دارای مقاومت بالاتر در برابر ضربه، ساختار ضدآب و سیستم‌های اتصال تخصصی هستند که از افتادن یا گم‌شدن آن‌ها در مناطق کار زیرزمینی جلوگیری می‌کنند.

انتخاب چراغ‌های قوه ضدانفجار برای کاربردهای معدنی نیز باید شامل در نظر گرفتن نیازهای عمر باتری، محدودیت‌های زیرساخت شارژ و دسترسی آسان به تعمیر و نگهداری در مکان‌های زیرزمینی دورافتاده باشد. سیستم‌های باتری با عمر طولانی، فناوری کارآمد LED و راه‌حل‌های شارژ مقاوم، به اطمینان از عملکرد قابل اعتماد کمک کرده و نیاز به تعمیر و نگهداری را در محیط‌های زیرزمینی چالش‌برانگیز به حداقل می‌رسانند؛ جایی که تعویض تجهیزات می‌تواند دشوار و زمان‌بر باشد.

راهنمایی‌های نگهداری و عملیاتی

پروتکل‌های بازرسی و آزمون

بازرسی و آزمون منظم قابلیت انفجارگیری چراغ‌های قوه‌ی انفجارگیر، اطمینان از ادامه عملکرد ایمنی و انطباق با مقررات را در طول دوره‌ی کاری آن‌ها تضمین می‌کند. پروتکل‌های بازرسی معمولاً شامل بازرسی بصری پوشش‌ها جهت شناسایی آسیب‌ها، تأیید علامت‌های مربوط به گواهی‌نامه و آزمون عملکردی سیستم‌های ایمنی و ویژگی‌های محافظتی می‌شود. این بازرسی‌ها به شناسایی مسائل احتمالی پیش از اینکه بر قابلیت‌های حفاظت در برابر انفجار تأثیر منفی بگذارند کمک می‌کنند و همچنین اطمینان حاصل می‌شود که چراغ‌های قوه همچنان برای کاربردهای مورد نظر خود در مناطق خطرناک مناسب هستند.

مستندسازی نتایج بازرسی و فعالیت‌های نگهداری، سوابق ضروری‌ای را برای انطباق با مقررات و اهداف بیمه فراهم می‌کند و همچنین در تصمیم‌گیری‌های مربوط به مدیریت دوره عمر تجهیزات نقش دارد. چراغ‌های قوه‌ای ضدانفجاری که به‌درستی نگهداری شده‌اند، می‌توانند سال‌ها خدمات قابل اعتمادی ارائه دهند و وضعیت اصلی گواهی ایمنی خود را حفظ کنند؛ بنابراین انجام منظم نگهداری رویکردی مقرون‌به‌صرفه برای تضمین ایمنی عملیاتی پیوسته و انطباق با مقررات است.

مدیریت باتری و ایمنی

سیستم‌های باتری در چراغ‌های قوه ضدانفجار نیازمند توجه ویژه‌ای هستند، زیرا ممکن است گرما تولید کنند، گازهایی آزاد سازند یا خرابی‌های الکتریکی ایجاد کنند که می‌تواند محافظت ضدانفجار را به خطر بیندازد. مدیریت مناسب باتری شامل آزمون منظم ظرفیت، پایش دما در حین شارژ و تعویض باتری طبق توصیه‌های سازنده برای جلوگیری از مشکلات ایمنی ناشی از باتری است. سیستم‌های باتری لیتیوم‌یون، اگرچه ویژگی‌های عملکردی برتری ارائه می‌دهند، اما نیازمند اقدامات ایمنی اضافی از جمله محافظت حرارتی، جلوگیری از شارژ بیش از حد و موازنه سلول‌ها برای حفظ عملکرد ایمن در محیط‌های خطرناک هستند.

روش‌های شارژ قلم‌نورهای ضدانفجار باید مطابق با مشخصات سازنده انجام شود و ممکن است نیاز به تجهیزات شارژ تخصصی داشته باشد که برای کاربردهای مناطق خطرناک طراحی شده‌اند. برخی از مراکز، ایستگاه‌های مرکزی شارژ را در مناطق غیرخطرناک ایجاد می‌کنند تا خطرات مرتبط با شارژ باتری به حداقل برسد و در عین حال اطمینان حاصل شود که کارگران هنگام ورود به مناطق خطرناک، دسترسی به قلم‌نورهای ضدانفجار کاملاً شارژشده دارند.

سوالات متداول

قلم‌نورهای ضدانفجار باید برای کدام گروه‌های گاز طراحی شوند؟

چراغ‌های قابل اشتعال‌گیری باید به‌گونه‌ای طراحی شوند که در محیط‌های حاوی گروه‌های مختلف گاز، که بر اساس ویژگی‌های اشتعال‌پذیری‌شان طبقه‌بندی شده‌اند، به‌صورت ایمن کار کنند. گروه IIA شامل گازهای پروپان و بخارات بنزین است، گروه IIB شامل اتیلن و سولفید هیدروژن می‌شود، در حالی که گروه IIC شامل هیدروژن و استیلن است. هر گروه نیازمند اقدامات ایمنی با درجه سخت‌گیری فزاینده‌تری است، به‌طوری که گروه IIC بالاترین و سخت‌ترین الزامات را در زمینه جلوگیری از اشتعال دارد. سازندگان مشخص می‌کنند که چراغ‌های قابل اشتعال‌گیری آن‌ها در کدام گروه‌های گازی می‌توانند به‌صورت ایمن استفاده شوند تا انتخاب مناسب آن‌ها برای خطرات خاص محیط کار امکان‌پذیر گردد.

چراغ‌های قابل اشتعال‌گیری چقدر یکبار باید مورد بازرسی ایمنی قرار گیرند؟

فرصت‌های بازرسی چراغ‌قهوه‌ای‌های ضدانفجار بستگی به شرایط کارکرد، الزامات نظارتی و توصیه‌های سازنده دارد، اما معمولاً از بازرسی‌های بصری ماهانه تا آزمون‌های جامع سالانه متغیر است. کاربردهای پرکاربرد یا شرایط محیطی سخت ممکن است نیازمند بازرسی‌های فراوان‌تری باشند تا عملکرد ایمنی به‌طور مداوم تضمین گردد. پروتکل‌های بازرسی باید شامل تأیید یکپارچگی پوسته، خوانایی علامت‌گذاری‌های تأییدی و آزمون عملکردی سیستم‌های ایمنی باشند. ثبت دقیق و جامع گزارش‌های بازرسی، انطباق با الزامات نظارتی را تسهیل می‌کند و به شناسایی نیازهای نگهداری پیش از آنکه بر عملکرد ایمنی تأثیر منفی بگذارند، کمک می‌نماید.

آیا چراغ‌قهوه‌ای‌های LED استاندارد را می‌توان برای استفاده در مناطق خطرناک اصلاح کرد؟

چراغ‌های قوه LED استاندارد را نمی‌توان به‌صورت ایمن برای کاربردهای مناطق خطرناک اصلاح کرد، زیرا حفاظت در برابر انفجار نیازمند یکپارچه‌سازی جامع طراحی از ابتدای مرحله توسعه است. افزودن محفظه‌های محافظ یا ابزارهای ایمنی به چراغ‌های قوه استاندارد (تعمیر و به‌روزرسانی پس‌از تولید) رویکرد سیستماتیک ایمنی لازم برای اخذ گواهینامه ضدانفجار را فراهم نمی‌کند. چراغ‌های قوه ضدانفجار مناسب، تحت تحلیل‌های گسترده طراحی، آزمون‌های تخصصی و فرآیندهای گواهینامه‌دهی قرار می‌گیرند که عملکرد ایمنی آن‌ها را در شرایط مختلف خطا تأیید می‌کنند. تنها چراغ‌های قوه ضدانفجاری که به‌طور اختصاصی برای این منظور طراحی و ساخته شده‌اند، باید در مناطق خطرناک مورد استفاده قرار گیرند تا از ایمنی کارکنان و رعایت مقررات اطمینان حاصل شود.

کدام کلاس‌های دمایی برای انتخاب چراغ‌های قوه ضدانفجار اعمال می‌شوند؟

سیستم‌های طبقه‌بندی دما اطمینان حاصل می‌کنند که چراغ‌های قوه‌دار ضدانفجار با دمای سطحی پایین‌تر از دمای اشتعال خودبه‌خودی مواد قابل اشتعال اطراف کار می‌کنند. رایج‌ترین طبقه‌های دمایی شامل T1 تا T6 هستند؛ به‌طوری‌که طبقهٔ T1 اجازهٔ دمای حداکثر سطحی تا ۴۵۰ درجه سانتی‌گراد را می‌دهد و طبقهٔ T6 دما را حداکثر تا ۸۵ درجه سانتی‌گراد یا کمتر محدود می‌کند. طبقهٔ دمایی مورد نیاز بستگی به نوع خاص مواد قابل اشتعال موجود در هر محیط کار دارد؛ به‌طوری‌که موادی با دمای اشتعال خودبه‌خودی پایین‌تر، نیازمند چراغ‌های قوه‌داری هستند که برای طبقه‌های دمایی محدودکننده‌تر گواهینامه‌دار شده‌اند. انتخاب صحیح طبقهٔ دمایی از اشتعال حرارتی جلوگیری می‌کند، در عین حال عملکرد کافی روشنایی را برای انجام وظایف محیط کار تضمین می‌نماید.